Niedoczynność tarczycy ( niedoczynność tarczycy) jest poważnym stanem chorobowym, który może znacząco wpłynąć na twoje zdrowie. Oprócz częstego występowania wielu kłopotliwych objawów (w tym przyrostu masy ciała, włosów i zmian skórnych, zaparć lub biegunki, niepłodności, zmęczenia i bólu), niedoczynność tarczycy może również powodować poważne problemy medyczne z udziałem serca i płuc, układu żołądkowo-jelitowego, układ nerwowy, oczy i mięśnie.
Ponadto może powodować różne zmiany metaboliczne, w tym hiponatremię (niskie stężenie sodu w surowicy), podwyższony poziom cholesterolu i zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy (miara czynności nerek). Ciężka niedoczynność tarczycy może nawet powodować zmiany poznawcze, śpiączkę i śmierć.
Jeśli masz niedoczynność tarczycy, ważne jest, aby ty i twój lekarz odpowiednio leczyć stan, aby złagodzić objawy oraz złagodzić i zapobiec tym różnym problemom medycznym.
Jakie są cele leczenia?
Cele w leczeniu niedoczynności tarczycy są dość proste. Oni są:
- znormalizować poziomy hormonów tarczycy (szczególnie poziomy T4, T3 i TSH)
- w celu wyeliminowania objawów niedoczynności tarczycy
- do zatrzymania i odwrócenia jakichkolwiek efektów niedoczynności tarczycy może mieć na różnych układach narządów
- jeśli wole jest obecne (na przykład w przypadku choroby Hashimoto ), aby zmniejszyć jej rozmiar
Jak się robi leczenie?
Na papierze leczenie niedoczynności tarczycy jest dość proste.
Leczenie polega na przepisaniu doustnego preparatu hormonu tarczycy (zwykle lewotyroksyny, sprzedawanej jako Synthroid , preparat T4) w dawce wystarczającej do przywrócenia normalnego poziomu hormonu tarczycy, bez wytwarzania toksyczności ze zbyt dużej ilości hormonu tarczycy.
Jednak w praktyce optymalne leczenie niedoczynności tarczycy wywołało sporo kontrowersji.
Główne kontrowersje są dwojakie:
- Jak nisko należy obniżyć poziomy TSH, zanim uznasz, że niedoczynność tarczycy jest odpowiednio leczona?
- Czy samo zażywanie T4 jest wystarczające, czy też należy przepisać T3?
(Aby pomóc utrzymać hormony tarczycy proste, przeczytaj krótki przegląd tarczycy, T4, T3 i TSH .)
Rozważymy oba te kontrowersje po tym, jak po raz pierwszy spojrzymy na "standardową" terapię niedoczynności tarczycy.
"Standardowe" leczenie niedoczynności tarczycy
Endokrynolodzy (specjaliści od zaburzeń hormonalnych) niemal powszechnie zalecają leczenie niedoczynności tarczycy samym T4. U młodych, zdrowych ludzi lekarze będą na ogół rozpoczynać od tego, co jest określane jako "pełna dawka zastępcza" T4 (to znaczy dawka, która ma całkowicie przywrócić prawidłową czynność tarczycy). Całkowitą dawkę zastępczą szacuje się na podstawie masy ciała, około 1,6 mcg na kg. Dla większości ludzi będzie to od 50 do 200 mcg dziennie.
U osób starszych lub osób z chorobą niedokrwienną serca rozpoczęcie leczenia zastępczego tarczycy odbywa się zwykle stopniowo; zaczynając od 25-50 mcg dziennie i zwiększając dawkę w miarę upływu czasu.
Ludzie powinni zażywać T4 na pusty żołądek, w przeciwnym razie wchłanianie leku będzie błędne.
Zwykle lekarze zalecają przyjmowanie leków rano, a następnie czekanie co najmniej godziny na zjedzenie śniadania (lub nawet na wypicie kawy). Przyjmowanie leków przed snem, kilka godzin po ostatnim posiłku, również wydaje się skuteczne i może być wygodniejszym rozwiązaniem dla wielu osób. Przeczytaj więcej o czasie przyjmowania leków tarczycy .
Poziomy TSH są monitorowane, aby pomóc zoptymalizować dawkę T4. TSH - hormon stymulujący tarczycę - jest wytwarzany w przysadce mózgowej w odpowiedzi na poziomy hormonów tarczycy. Tak więc, gdy poziom hormonów tarczycy jest niski (jak w przypadku niedoczynności tarczycy), poziomy TSH odpowiadają zwiększeniem, próbując "pobić" więcej tarczycy z gruczołu tarczycy.
Kiedy niedoczynność tarczycy jest odpowiednio leczona, poziomy TSH zazwyczaj spadają z powrotem do normalnego zakresu. Zatem podstawą do określenia najlepszej dawki T4 jest pomiar poziomów TSH .
Podczas gdy objawy niedoczynności tarczycy zwykle zaczynają ustępować w ciągu dwóch tygodni od rozpoczęcia leczenia, stabilizacja poziomu TSH trwa około sześciu tygodni. Zatem poziomy TSH są na ogół mierzone sześć tygodni po rozpoczęciu leczenia. Jeśli poziomy TSH pozostają powyżej docelowego zakresu, dawka T4 jest zwiększona o 12-25 μg na dzień, a poziomy TSH są powtarzane po sześciu dodatkowych tygodniach. Ten proces jest kontynuowany aż poziom TSH osiągnie pożądany zakres, a objawy ustąpią. Po ustaleniu optymalnej dawki T4, poziomy TSH są mierzone co roku lub później, aby upewnić się, że leczenie pozostaje zoptymalizowane.
Istnieją różne receptury T4 wytwarzane przez różnych producentów. Chociaż wszystkie preparaty zatwierdzone przez FDA są uznane za odpowiednie, większość ekspertów zaleca stosowanie tego samego preparatu, a nie zamiany, ponieważ równoważniki dawkowania mogą się nieco różnić pomiędzy różnymi preparatami.
Jest to zatem standardowe podejście do leczenia niedoczynności tarczycy, i znowu jest całkiem proste. Wydaje się, że działa dla większości ludzi; to znaczy, ta metoda leczenia powoduje ustąpienie objawów i przywrócenie normalnego poziomu hormonów tarczycy u większości osób z niedoczynnością tarczycy.
Ale nie we wszystkich. I tu dochodzą kontrowersje.
Kontrowersje: Jaki jest właściwy cel dla TSH?
Jak widzieliśmy, pomiar poziomu TSH jest podstawą oceny adekwatności terapii zastępczej tarczycy.
Ale nie wszyscy zgadzają się co do "normalnego zakresu" dla poziomów TSH . Większość głównych towarzystw dokrewnych uważa, że normalny zakres mieści się w zakresie 0,5-4,5 (lub nawet 5,0) mIU / L. Jednak duża grupa odrębna (Amerykańskie Stowarzyszenie Endokrynologów Klinicznych) stwierdziła, że górna granica normy powinna zostać zredukowana do 3,0 mIU / L. Ludzie, których poziomy TSH są wyższe niż górny limit, powiedzieli, może faktycznie to niedoczynność tarczycy.
To pytanie jest ważne z kilku powodów, ale (jak widzieliśmy) jednym z nich jest to, że podczas leczenia niedoczynności tarczycy ważne jest, aby wiedzieć, czy poziom TSH podczas terapii jest w normalnym zakresie, czy też nie. Jeśli Twój poziom TSH leczonego wynosi 4,2 mIU / L, według większości endokrynologów jesteś odpowiednio leczony; ale według ważnej mniejszości potrzebna jest wyższa dawka hormonu tarczycy.
Tak więc, to ciągłe kontrowersje często mogą komplikować leczenie niedoczynności tarczycy.
Kontrowersje: czy T4 Alone jest adekwatne, czy powinien być T3?
T4 jest głównym krążącym hormonem tarczycy, ale nie jest aktywnym hormonem. W razie potrzeby T4 przekształca się w tkankę T3. A T3 to hormon tarczycy, który wykonuje całą pracę. (T4 to "tylko" prohormon - repozytorium potencjalnej T3, sposób na zapewnienie, że wystarczająca ilość T3 może zostać stworzona z minuty na minutę, gdy jest potrzebna).
Kiedy dajemy T4, a nie T3, "ufamy" tkankom osoby z niedoczynnością tarczycy, aby przekonwertować odpowiednią ilość T4 na T3, w odpowiednim miejscu i we właściwym czasie. (W rzeczywistości jest to główne uzasadnienie, które endokrynolodzy stosują do samodzielnego podawania T4 - ciało "najlepiej" wie, kiedy i gdzie potrzebuje T3, i tak długo, jak zaopatrujesz go w wystarczającą ilość T4, zrobi to dobrze. oprócz T4 są "drugim zgadywaniem" fizjologii ciała.)
Jednakże opracowano znaczną ilość dowodów sugerujących, że przynajmniej u niektórych osób z niedoczynnością tarczycy brakuje skutecznej konwersji T4 na T3. Innymi słowy, pomimo tego, że ich poziomy T4 mogą być prawidłowe, ich poziomy T3 mogą być niskie - szczególnie w tkankach, gdzie T3 faktycznie wykonuje swoją pracę.
Dlaczego w niektórych przypadkach konwersja T4 do T3 może być nietypowa, to w dużej mierze spekulacja - chociaż przynajmniej jedna grupa pacjentów została zidentyfikowana za pomocą wariantu genetycznego (w genie diodinase 2), który zmniejsza konwersję T4 do T3. W każdym razie wydaje się, że lekarze powinni leczyć przynajmniej niektóre osoby z niedoczynnością tarczycy z T4 i T3.
Podawanie odpowiednich dawek T3 jest trudniejsze niż odpowiednie dawkowanie T4. T4 jest nieaktywny; jeśli podajesz zbyt dużo, nie ma natychmiastowego, bezpośredniego efektu tkankowego (ponieważ musi on zostać przekształcony w T3 przed uszkodzeniem tkanek). T3 to inna historia; jest to aktywny hormon tarczycy, więc jeśli dajesz zbyt dużo, możesz bezpośrednio wywoływać efekty tarczycy - na przykład ryzyko dla osób z chorobą serca.
Podczas dodawania T3 do T4 podczas terapii zastępczej tarczycy, większość ekspertów zaleca podawanie proporcji T4: T3 pomiędzy 13: 1 a 16: 1, co jest stosunkiem u osób bez chorób tarczycy. Jest to wyższy odsetek T4: T3 niż był stosowany w większości randomizowanych badań klinicznych.
Randomizowane badania porównujące wyniki z samym T4 z T4 + T3 na ogół nie wykazały znaczących korzyści w stosowaniu terapii skojarzonej w populacjach pacjentów z niedoczynnością tarczycy. Jednak testy te nie zostały zaprojektowane w celu uwzględnienia prawdopodobieństwa, że korzyści terapii skojarzonej będą prawdopodobnie ograniczone do pewnej podgrupy osób z niedoczynnością tarczycy. I pomimo braku mocnych dowodów z badań klinicznych, praktycznie wszyscy eksperci zgadzają się teraz, że rzeczywiście istnieją pewne osoby z niedoczynnością tarczycy, które powinny otrzymywać zarówno T4, jak i T3.
Leczenie niedoczynności tarczycy: rozsądne podejście
Biorąc pod uwagę to, co wiemy o niedoczynności tarczycy, poziomie TSH i związku między T4 i T3, dla większości ekspertów rozsądne podejście do leczenia tego stanu wygląda następująco:
Zacznij od podejścia "standardowego", stosując wyłącznie leki T4, ostrożnie oceniając zarówno poziom TSH, jak i poziom złagodzenia objawów i odpowiednio dostosowując dawkę T4. Dla większości ludzi to podejście będzie działać dobrze.
Jeśli objawy niedoczynności tarczycy utrzymują się pomimo osiągnięcia poziomów TSH w zakresie wysokich wartości prawidłowych (to jest powyżej 3 mIU / l, ale poniżej 5,0 miu / l), należy rozważyć jedno lub oba z dwóch alternatywnych podejść:
1) Zwiększ dawkę T4 dostatecznie, aby obniżyć poziom TSH poniżej 3 mIU / L.
2) Dodaj T3 do reżimu leczenia, z zachowaniem odpowiednich środków ostrożności.
Przed wyborem alternatywy 2 wielu ekspertów zaleca zmierzenie poziomu T3 w surowicy i udokumentowanie, że pozostają one w pobliżu dolnej granicy normalnego zakresu referencyjnego lub poniżej. Jeśli poziomy T3 są w średnim i wysokim zakresie normy, jest bardzo wątpliwe, że dodanie T3 do reżimu leczenia poprawi sytuację. ( Przeczytaj więcej na temat pomiaru funkcji hormonów tarczycy .)
A zatem: Jeśli pacjent jest leczony z powodu niedoczynności tarczycy za pomocą "standardowego" podejścia i objawy nie zostały znacząco złagodzone, należy porozmawiać z lekarzem o rozważeniu jednego lub obu tych alternatywnych podejść.
Słowo od
Leczenie niedoczynności tarczycy jest rzeczywiście dość proste, przynajmniej teoretycznie. U większości osób z tym schorzeniem proste, "standardowe" podejście do terapii działa całkiem dobrze.
Ale jeśli standardowe podejście nie złagodzi twoich symptomów niedoczynności tarczycy, czas wziąć pod uwagę "niestandardowe" podejście alternatywne - albo popychając poziomy TSH w dół w normalnym zakresie, albo dodając T3, albo oba.
> Źródła:
> Escobar-Morreale HF, Botella-Carretero JI, Escobar del Rey F, i in. PRZEGLĄD: Leczenie niedoczynności tarczycy za pomocą kombinacji Lewotyroksyna Plus Liothyronine. J Clin Endocrinol Metab 2005; 90: 4946.
> Jonklaas J, Bianco AC, Bauer AJ i in. Wytyczne w leczeniu niedoczynności tarczycy: opracowane przez Amerykańską Grupę Zadaniową ds. Tarczycy w sprawie wymiany hormonów tarczycy. Tarczyca 2014; 24: 1670.
> Panicker V, Saravanan P, Vaidya B, i in. Powszechna zmiana w genie DIO2 przewiduje wyjściowe psychologiczne samopoczucie i odpowiedź na terapię skojarzoną tyroksyną Plus z trijodotyroniną u pacjentów z niedoczynnością tarczycy. J Clin Endocrinol Metab 2009; 94: 1623.